Ang Usa at ang Leon

Isang araw ay namamasyal si Usa sa isang mapusok at masukal na gubat. Napakasaya niya ng araw na iyon kasi talagang nabusog siya sa kanyang tanghalian at parang hindi na mapaglagyan ang kanyang tiyan.

“Lalala..lala...Ako’y busog talaga!!!...Lalala..lala....ako’y busog na busog na!!!....Brrrp....hahaha....talagang busog na ako ano?” kausap ni Usa sa sarili.

At sa kanyang paglalakad ay nakakita ng isang malaking puno na singtaas ng Eiffel tower sa Paris. At dahil sa kanyag kabusugan ay naisipan niya munang magpahinga ng bonggang-bongga.

“Hahay...magpahinga muna saglit dito sa ilalim ng puno para makapag-ipon ako ng panibagong lakas at makakain ulit. Hahaha-haha!!!”, tawa ni Usa.

 Makalipas ang ilang mga sandali at bago pa man siya nakapagpahinga ng tuluyan ay parang naramdaman niya na may isang mabangis na hayop na paparating sa kanyang kinahihigaan. At kahit gusto pa niyang ipikit ang kanyang nanunuksong mata ay pinillit niya itong buksan. At nagulat na lang siya sa kanyang nakita sa harapan niya. At biglang tumindig ang kanyang balahibo hind dahil nakakita siya ng isang multo kundi dahil halos malapit na sa katawan niya ang malaking bunganga ni Leon, ang hari ng kagubatan. Halos hindi niya magalaw ang kanyang katawan na parang naging bato na at talagang nangininig siya sa takot. Hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin. Ngunit ilang sandali lamang ay may naisip siyang solusyon na hindi pa nadiskobre ng panahon.

“Ay, alam ko na!” saglit na bulong niya sa kanyang sarili.

“Leon, teka muna! Mag-ingat sa paggamit ng iyong bunganga dahil baka mapano ka!” agad na sabi ni Usa bago pa siya maging tangahalian ni Leon at malapa sa mga kamay nito.

“Huh?” takang-taka na sagot ni Leon at hindi niya tuloy nagawa ng kanyang plano dahil gusto niyang malaman kung ano ang ibig sabihin ni Usa.

“Alam mo ba na kung ako ay tinuloy mong kinain kanina ay siguradong mamatay ka dahi matitinik ang iyong lalamunan”, paliwang naman ni Usa.

“Bakit naman?” paliwanag naman ni Usa.

Dahil itong aking paa ay mayroong malaking tinik. Ang gusto ko lamang ay kunin mo muna ang tinik sa aking paa upang ang iyong buhay ay hindi malagay sa alanganin at saka mo ako kainin,” sagot naman ni Usa na talagang nagdidiskarte, maligtas lamang ang kanyang buhay.

Nag-isip ng malalim ang Leon at sa ilang minuto ay napagdesiyonan niya na kunin na muna ang tinik sa paa ni Usa upag hindi malagay sa panganib ang buhay niya.

“O sige na nga, kukunin ko na..,”sang-ayon naman ni Leon na walang kaalam-alam na may maitim na balak pala si Usa.

At agad naman na humiga si Usa at tinaas ang paa na may tinik daw.

“Saang banda ka natinik?” tanong ni Leon habang masusing hinanap ang tinik sa paa ni Usa.

Sumunod naman si Leon sa kanya at talagang malapit na malapit na ang kanyang mga mata sa natinik na paa ni Usa, ayon sa kanya. Si Usa naman ay nagbilang sa kanyang sarili ng isa, dalawa, tatlo at pagkatapos ay ibinuhos niya ang kanyang buong lakas na sipain ang mukha ni Leon.

“Uhhhhh!!! Ang mata ko!!!Uhhhh!!! Hindi ako makakita. Walang hiyang Usa ka!!!” sigaw ni Leon na halos namimilipit sa sakit dahil sa grabeng pagkakasipa ni Usa sa kanya.

At si Usa naman ay dali-daling tumakbo palayo habang tumatawa-tawa dahil nalinlang niya ang mabagsik na Leon ngunit mangmang naman. Pasalamat siya dahil nakakain na siya ng tanghalian at nabuhos niya ang kanyang lakas upang mapatumba si Leon. Talagang masaya si Usa nang araw na iyon kasi busog na busog pa siya, ay natalo pa niya ang mabagsik na si Leon, ang hari ng kagubatan, at nakaya din niyang iligtas ang kanyang buhay sa bingit ng kamatayan.                                                                                                                              

Magandang Aral: Kung ang iyong buhay ay malagay sa alanganin,

                           Huminto at mag-isip, utak ay gamitin.                                        

-S.M.T.A (09.2015)